|
2010 |
|
2011 |
|
Bird Symposium 2011 NOP Veldhoven via mail inschrijven@birdsymposium.nl |
|
Bird Symposium 2011 © Foto's: Team Birdsymposium en Bochum Papageienpark en de mensen van http://pets.groups.yahoo.com/group/Kromsnavel-vrienden/ Op 15 Mei 2011 was ons tweede Bird Symposium. We zijn trots te mogen vermelden dat er in totaal 155 mensen aanwezig waren deze dag. Zowel de hoge opkomst van de Nederlandse deelnemers was fantastisch, maar ook onze zuiderburen België en oosterburen Duitsland waren goed vertegenwoordigd. Hoe was het op ons tweede Bird Symposium Ons team is zaterdag begonnen met het opbouwen van de tenten omdat het weer ons wel eens in de steek zou kunnen gaan laten. We nemen geen risico en zorgen voor tenten en extra tafels. Dat was maar goed want in de ochtend werden we overvallen met een harde regenbui. Dat was gelukkig tijdens de opening en dus waren de meeste mensen in de zaal. We zijn deze dag begonnen met een kopje koffie of thee en een lekker stukje appelgebak. Na de opening door de organisatie kon men kiezen of men de lezingen ging bezoeken of het park. De dag was begonnen! De deelnemers uit Duitsland gingen mee met een rondleiding door het park onder begeleiding van Esmee en Engelien. Veel mensen vroegen ons gedurende de dag of dat voor de Nederlands mensen volgend jaar ook mogelijk zou zijn. Uiteraard zullen we dit verzoek meenemen in onze planning voor 2012. Er was dit jaar een Tombola. Op de tafels stonden zeer mooie prijzenpakketten te wachten op een nieuwe eigenaar/eigenares, welke pakketten we ontvangen hebben van onze diverse sponsors en standhouders, waarvoor onze dank!! De pakketten vertegenwoordigden een minimale waarde van 100 euro tot aan 500 euro! Het was dus spannend en leuk en iedereen speelde mee naar deze fantastische prijzen, én vergeet niet, de opbrengst was geheel voor het PDD Research Fonds. Met trots kunnen we melden dat de opbrengst van deze dag (samen met het bedrag wat tijdens de lezingen gesponsord word in het Akala PDD RF “spaarpot”) bedraagt: Euro 1.000,--. Het geld is namens ons team overhandigd aan Bert Smedinga, penningmeester van het PDD Research Fonds. Toekomst Voor 2012 zijn we op zoek gegaan naar lezingen van ver over de grens en hebben we naast Nederlands en Duits ook een Engelse lezing. Bij meer buitenlandse gasten zullen we meerdere lezingen ook in het Engels gaan toevoegen aan de presentaties. Het zullen dagen worden voor iedereen, dus voor jong en oud, voor de kweker en de huiskamer en voor hobbymensen. We zullen ook volgend jaar een workshop verzorgen. Vanaf begin Januari 2012 zullen we ons nieuwe programma presenteren en kunt u zich inschrijven. Er zal dan wederom een limiet aan de inschrijving gesteld worden, omdat de zaal in het NOP een maximale capaciteit heeft. Daarnaast hebben we de kleine zaal waar we ook rekening met een maximale bezetting moeten houden. We zullen diverse activiteiten verzorgen op een gelijk tijdstip. U dient voor het Bird Symposium van 2012 dan de keuze te maken, waar u aan deel wilt nemen. Men kan niet aan alles deelnemen, daar we verschillende activiteiten gaan aanbieden. Naast de lezingen is er de roofvogelshow, de workshops en men heeft gevraagd naar een rondleiding in het park en een kijkje achter de schermen. De dag is te kort om dan alles te kunnen doen, vandaar dat we een keuze programma maken. Wederom zal er een beurs zijn die voor iedereen te bezoeken is, dus ook voor parkbezoekers en daar zullen we dan ook aandacht aan besteden via diverse media. Echter, alleen de symposium bezoekers kunnen de beurs én de lezingen én de workshops bezoeken. Via magazines, het Dagboek van een kweker, de Akala nieuwsflits en de Website houden we u op de hoogte. Het 3e Bird symposium zal op 20 Mei 2012 wederom gehouden worden in: N.O.P. Nederlands Opvangcentrum voor Papegaaien. Voor meer informatie, hun missie en de toekomst, klik hier: http://www.papegaaienpark.nl. Met trots ondersteunen we het N.O.P. Papegaaienpark Veldhoven om daar wederom een fantastische, leuke vogeldag te organiseren. Een dagje uit met vrienden en liefhebbers omringd door vogels. Deze "vogeldagen" hebben veel variatie in onderwerpen en zijn dus voor iedereen van groot belang. Onderwerpen als medicatie, het ei, de kweek, ziektes, gedrag en vogels in de natuur worden op het Bird Symposium besproken. Daarnaast krijgt u de kans om het KDS laboratorium te bezoeken. KDS of wel Kliermaag dilatatie ziekte, is een vreselijke ziekte onder de vogels die in de toekomst veel aandacht en veel publiciteit zal gaan vragen. Via de site en dagen als deze houden we u op de hoogte van de laatste ontwikkelingen. Zonder uw hulp zal onderzoek langer duren en daarom ondersteunen we het PDD Research fonds www.pddfonds.com. Opbrengsten van deze dag schenken we aan het PDD Research Fonds. Inruil daarvoor zullen wij zorgen dat u up to date geïnformeerd blijft over deze ziekte en de veranderingen. Niemand minder dan de heer Gerry Dorrestein is de gehele dag aanwezig en geeft een lezing, informatie, workshop en stelt het laboratorium voor u open. Verslag : Presentaties van het 2de Bird Symposium 2011 Na het openingswelkom woord van de organisatie spreekt als eerste: Esmee Hermans van het N.O.P. Esmee neemt ons mee naar de begin jaren van de opvang van vogel. Tonny van Meegen heeft met behulp van enkele papegaaienvrienden is op 16 februari 1987 de "Stichting Nederlands Opvangcentrum voor Papegaaien" (N.O.P.) opgericht. Vanaf 1992 kon de N.O.P. beschikken over het ruim 80.000 m2 terrein waar nu het “Papegaaienpark Veldhoven” gevestigd is. In mei 1993 kregen hier de eerste 330 papegaaien onderdak aangeboden. Dankzij de donateurs, sponsors en bezoekers konden de vrijwilligers aan de uitbouw van het opvangcentrum werken. Het N.O.P. is, voor zover bekend, het grootste opvangcentrum ter wereld geworden.
Esmee vertelt dat het park sinds kort een ander voer gebruikt, namelijk de pellets van Opti Bird. Samen met hun toenmalige vogelmanager Eriko Goedhart, dierenarts Hedwig van der Horst en pathaloog Gerry Dorrestein hebben ze aan de kinderschoenen gestaan bij het maken van dit voer en samen hebben ze dit voer in de praktijk uitgeprobeerd. In het N.O.P. zitten 3500 vogels in de opvang. Ze merken nu dat de vogels een betere conditie hebben en hun sterfte cijfer is ook sterkt gedaald.
Esmee bedankt organisatie Bird Symposium dat wij ons symposium hier op het park organiseren, zodat deze samenwerking ook mensen naar het park laat komen zodat deze mensen kunnen zien dat het N.O.P. zich meer dan 100% inzet voor de vogels en andere dieren in het park. Dat het park ook op een educatieve manier functioneert richting de bezoekers en dat zij vooruitstrevend is naar de toekomst .
Na deze opening neemt Esmee de Duitse deelemers mee voor een rondleiding in het park. Voor 2012 proberen we dit ook te regelen voor de Nederlandse deelnemers. Ivo Tresinie Op verzoek vanuit de evaluatie 2010 hebben we Ivo gevraagd terug te komen. Ivo heeft een lezing gegeven over het bewaren van de eieren. De zaal was goed vol en iedereen was onder de indruk. Vragen zouden wel de gehele dag kunnen vullen, maar dat was helaas niet mogelijk, dus moesten we dat afsluiten met de kennisgeving dat Ivo de gehele dag aanwezig zou zijn voor vragen. Ivo gaat vertellen over de bewaarperiode van het ei en de problemen die je dan tegenkomt. Als we over broeden praten, dan je te maken met temperatuur, luchtvochtigheid, de verluchting/gasuitwisseling en het bewegen/keren van de eieren.
Hij stelt ons eerst de vraag hoelang wij denken dat een kip op haar eitjes zit. Vanuit de zaal komen er reacties en de meeste denken dat het 21 dagen is. Maar Ivo legt uit dat het 22 dagen is. De vogel heeft het eitje namelijk al 24 uur in haar lichaam voordat ze het ei gaat leggen en die 24 uur worden meegeteld, dat noemt men de preperiode. Daarna komt de bewaarperiode, vervolgens de broedperiode en dan komt het eitje bij dag 22 uit. De temperatuur van de vogel is 41 graden. Van papegaaien is dat 42 graden. Kangoeoes kunnen deze broedperiode stilleggen. Alleen bij gunstige omstandigheden gaan zij over op broedden en dan kan soms na een half jaar een baby kangoeroe nog uitkomen. Daarom is de bewaarperiode zo belangrijk, bij vogels echter is dat wel wat anders.
Wat is nu de beste temperatuur.
Als een vogel van het nest gaat en dat duurt een tijdje, dan is dat niet erg. Laat de vogel maar een nacht van het nest. Als de temperatuur onder de 20°C komt is er niets aan de hand, de ontwikkeling komt stil te liggen. De volgende dag kun je de eieren evt. uitnemen en in de broedmachine verder broeden. Dit verhaal gaat zeker op voor de 1e helft van de broedcyclus. Voor de 2e helft van de broedcyclus en tegen het uitkomen van de eieren, dan geldt het bovenstaande helaas niet. Raak dus niet te snel in paniek als de vogel een dag niet op eieren heeft gezeten.
Als het ei niet op de juiste temperatuur zit wat voor die soort van belang is, dan is er een probleem. Dit kan zijn bij een te lage temperatuur, maar ook bij een te hoge temperatuur. Een vogel broedt met de naakte huid op het ei. De borstveren worden wat uitgespreid als de vogel op het ei gaat zitten en maakt dan contact met het ei. Spreidt de vogel zijn borstveren niet, dan broedt de vogel dus niet!
Bewaren van een ei
Vaak word er gezegd het gaat fout in de 5 laatste dagen, echter als er in de begin fase een fout is dan ontwikkelt vaak wel de embryo maar het komt niet uit .Wij denken dan dat de fout in de laatste dagen is gemaakt, maar dat is vaak niet het geval. Als men eieren bewaard dan moeten we weten hoe ze gelegd zijn. Kromsnavels leggen vaak om de dag een ei. Kleine legsel kan men minder lang bewaren dan grote legsels. Van een nest met 2 eitjes kan men 4 dagen de eitjes ewaren. Van een nest met 8 eitjes, kunnen de eieren 16 dagen bewaard worden. Ze moeten bij de juiste temperatuur bewaard worden. De beste temperatuur om te bewaren is tussen de 10 en 15 graden. Bouw daarna de temperatuur langzaam op naar de gewenste temperatuur voor de broedcyclus.
Dan moet je nog rekening houden met vocht rond de eieren. Het beste is in een kelder, daar is vaak de vochtigheid al van zichzelf goed. Ivo gaf de tip om het ei te bewaren in huishoudfolie. Dat geeft (verhoogd) vocht en houdt het vocht vast in het ei. Er mag namelijk geen condens ontstaan. En men moet rekening houden met de hygiëne. Men zegt heel vaak, het jong is uitgekomen dus het vocht is goed geweest, maar dat is niet altijd het geval. Jongen kunnen ook uitkomen als het vocht bij het ei “slecht” is geweest en dat kan naderhand nare gevolgen hebben.
Water rechtstreeks op eieren moeten we vermijden. Er wordt door mensen te vaak de fout gemaakt dat ze het vocht omhoog willen brengen en de eieren in het nest te gaan vernevelen. Als het mogelijk is, moet je ervoor zorgen dat de eieren altijd droog blijven. De meeste ziektekiemen komen van buitenaf en kunnen niet naar binnendringen zolang die schaal hard en droog is. Op het moment dat er een druppel water op de schaalt valt, dan kan zich dat tussen de brokjes kalk gaan begeven. De ziektekiemen zweven dan in het water en kunnen dan het ei in komen. Zijn er veel ziektekiemen op 1 plaats, dan kunnen die het ei infecteren. Houdt het ei dus droog en probeer geen risico te lopen.
Draaien van het ei Er zijn 3 manieren die hij aan gaf om de eitjes te draaien. Manier 1 is in de richting van een rollende pen. Men hoeft dat maar 1 of 2 x per dag te doen. Manier 2 is links en rechts draaien van het ei. Draai dan maar 1 x per dag. Manier 3 is niet draaien maar het ei moet dan met de punt naar boven weggelegd worden. Het lijkt vreemd maar wetenschappelijk onderzoek heeft bewezen dat dit een goede uitkomst geeft. Let wel we praten nog steeds over de bewaar periode van het ei! Niet de broedcyclus. Grootste probleem blijft echter, het te lang bewaren van het ei.
Een barst in ei Het komt voor dat er een barst in een ei komt en dan kan je dat repareren. Allereerst kijken of er vocht uit komt ,want als dat zo is kan je het ei wegdoen. Vocht betekend einde ei. Geen vocht dan kan je d.m.v. kleurloze nagelbak het ei repareren. Ontsmetten moet altijd als je een ei repareert. Ook als je een ei schoonmaakt moet je het ei altijd ontsmetten. Het wassen van een ei mag je nooit met warmer water wassen dan 11 graden boven de temperatuur van het ei (max. 50 graden). Zit er een barst in het ei over de gehele lengte of is het ei bevroren geweest (-2) dan is het niet meer te redden.
Hoe kun je controleren via het ei. Dit kan door schouwen van het ei met een schouwlamp. Zorg wel voor een schouwlamp die géén warmte afgeeft (dus geen zaklamp gebruiken). Het is minder nauwkeurig maar wel sneller dan wegen. Je kunt dus ook het ei wegen. Dit is nauwkeuriger, maar wel een stuk omslachtiger.
Een goede schouwlamp is een lamp die heel veel licht geeft (het licht moet door je vingertopje kunnen schijnen), geen warmte afgeeft (dus geen schouwlamp gebruiken met een gloeilamp). De adertjes die tegen de schaalwand aanliggen kunnen door die warmte verdampen en daardoor kan jouw embryo/kuiken schade oplopen en wellicht komt je ei niet uit. Het moet een zachte kleine (zo klein mogelijk) opening hebben zodat je het ei niet kunt beschadigen. De lamp moet ook handelbaar zijn.
De schouwlamp is het belangrijkste instrument voor een vogelliefhebber. Zowel bij natuurbroed als bij kunstbroed. Je kunt er veel meer mee zien dan alleen maar of het ei bevrucht is of niet. Je kunt ook zien de grootte van de luchtkamer, eventuele infecties, de bloedaders, de ontwikkeling van het embryo, het vocht verlies maar ook het afgestorven embryo.
De tijd was zeer snel voorbij voor Ivo en voor ons. Hij kan uren en uren vertellen, maar helaas aan alles komt een eind en zo ook aan zijn lezing. Etienne van der Stricht. Etienne nam ons mee naar het noorden van Australië. Hij vertelde heel veel over de parkieten, lori's, en kaketoes in hun natuurlijke omgeving en liet ons genieten van de mooie foto’s en films die hij gemaakt had. Ook vertelde Etienne over de soorten en ondersoorten vogels, waar men ze kan vinden en wat ze onder andere eten. Deze lezing was een prachtig reisverslag. Het begin was in Cape York en eindigde in Darwin. Ook hier was de belangstelling zeer groot en mensen stonden zelfs voor de ramen naar binnen te kijken… Etienne vertelt: Een trip door het noorden van Australie (2009)
Op 1 September 2009 was de grote dag , en werd er geland in Cairns ; om vandaar uit onze reis aan te vangen . De 2 eerste dagen werden benut om onze vrienden te bezoeken , en om te acclimatiseren . We zagen dan vooral Lorries - Geelkuifkaketoes en Roodstaart zwarte kaketoes ( in Mareeba ) Koningsparkieten en Dubbeloog vijgpapegaaitjes . En natuurlijk ook een massa exotische vogels (o.a. figbirds en bruinborstrietvinken ). De volgende maandag werd dan onze trip naar Cape-York aangevangen met natuurlijk een goede jeep 4*4 .
Er gingen nog australische vrienden mee , zodat we met 3 jeeps reden ( voor 7 personen)Deze trip is van Cairns uit 850km , met de laatste 400km enkel “Unsealed Road’s” . De eerste dag was er een stop in Artemis Station ( eigendom van een veeboer ) , waar we in hun natuurlijke omgeving de goudschouderparkieten zagen met jongen . Er werd geslapen bij een riviertje , om de volgende morgen ons laatste deel van de trip aan te vangen . In de late namiddag werd er gearriveerd , en we zagen dan s’avonds reeds de eerste Edelpapegaaien . De Iron-Range in Cape-York is de enige plaats in Australie waar we de Edelpapegaaien , de Palmkaketoe’s , en de Red-Cheeked parrot’s kunnen aantreffen . De 2 volgende dagen werden dan ook benut met het zoeken naar deze vogels .
En ja hoor we hebben al deze vogels gezien , en natuurlijk uren achter de Videocamera gezeten . We hadden zelf een boom gevonden waar 2 koppels Edelpapegaaien nestelden , en beiden lagen ze met jongen , en werd er duchtig aan en afgevlogen om eten aan te brengen . Ook de Palmkaketoe’s zagen we , waar de man even kwam kijken uit een holle boom , waar zijn pop zat te broeden of met jongen lag . De dag daarop zagen we de Red-Cheeked-Parrot , een zeer zeldzame vogel , en alleen hier te vinden .Na 2 dagen in het woeste Iron-range N.P. , werd er terug vertrokken richting Cairns . Ik reed op kop met snelheid van 100 à 110km/u op de Unsealed road , en na enkele uren rijden miste een van onze vrienden de bocht . Na het vervangen van enkele lekke banden , werd de auto terug uit de “Buch” getrokken , en klaar om weer te vertrekken .
Na 1 dag rijden hadden we een stop in de omgeving van Artemis Station , en daar zagen we weer goudschouderparkieten en de Blue-Cheeked Rosella . Deze soort hier heeft een gele borst-buikkleur ,blauwe wangen , en blauw gezoomd op rugdek . Weer snel de camera opstellen , en filmen maar . Terug in Cairns , gingen we terug op zoek naar de Dubbeloog-vijgpapegaaitjes . Deze troffen we aan in vijgbomen , die volop in de vrucht stond . De volgende morgen ( maandag ) trokken we naar het binnenland richting Georgetown (+/- 450km ) . De dagtemperatuur hier was 35 °C in de schaduw . Daar verbleven we de eerste dag op een camping , waar we vooral Blue-Cheeked Rosella’s – lorries –Rose kaketoe’s en Honingvogels zagen . De dag daarop sliepen we in een motel in Georgetown , en niet ver vandaar was een waterpoel waar we iedere morgen en avond vele vogels aantroffen . Rose kaketoe’s , Blue-Cheeked rosella’s , Australische kuifduiven , kangoeroes , en honingvogels .
De volgende dag reden we nog eens 150km verder naar Croydon . Dit plaatsje is het verste punt richting binnenland waar we de Blue-cheeked Rosella aantreffen , en de buik en borstkleur van deze vogels is diep blauw ( bijna dezelfde kleur als een Redkap parkiet ) . Van hieruit reden we terug richting Cairns ( 600km) om onze lange tocht aan te vangen richting Darwin ( +/- 3000km) . Onze eerste trip ging naar Townsville , waar een parkieten-kweker werd bezocht . De dag daarop ging de trip naar Cloncurry een klein stadje in de outback . Hier zagen we dan bonte lorie’s , cloncurry parkieten , grasparkietjes , roodvleugelparkieten , en nog vele honingvogels . De overnachting daar was zeer pover . We verbleven hier dan ook maar 1 nacht. De dag later werd verder gereden naar Mout-Isa ( een mijnstadje midden in de outback ) , om hier een 3 tal dagen te verblijven . Dit stadje met +/- 25000 inwoners leeft vooral van de mijnindustrie, dit zijn vooral ertsmijnen . De dagtemperatuur hier was 35 °C in de schaduw .We hebben hier enkele dagen vertoeft op het golfterrein , waar we vooral cloncurry parkieten zagen en bonte lorries . Van hieruit trokken we op een dag +/- 200km zuidwaarts , waar we vooral grasparkietjes , valkparkieten , naaktoogkaketoe’s , diamant-duifjes , spenifix Pigeon , en vele zebravinken zagen .
En ja hoor , ook varanen en slangen , en kangoeroes. Na 3 dagen ging onze tocht dan richting Northen Territory , waar we na een trip van 675 km arriveerden in Tennant Creek . ( gedurende deze trip kwamen we welgeteld 1 huis tegen ; namelijk een benzinestation .Dit gedeelte van Australie wordt dan ook beschreven als een van de meest vervelende om een autotrip te doen . Tennant Creek was voorzien als een dagje rust , waar we het toch niet konden laten om op zoek te gaan naar vogels . Dagtemperatuur was hier 36 °C in de schaduw We zagen hier weinig of geen kromsnavels , maar vooral veel zebravinken , duifjes , en Spenifix Pigeon’s .
Na een rust ging de volgende dag richting Katherine , naar het noorden een 650 km richting Darwin . We hadden een stop in Mataranka , waar een waterpoel is met water met een temperatuur van +/- 35 °C . Zalig om in te zwemmen , en dat hebben we dan ook gedaan . Nu nog een autoritje van 120 km , en we arriveerden in Katherine , waar we 4 dagen verbleven . De eerste dag gingen we naar de camping van ‘Katherine Springvale Homestead’ , en hier zagen we Geelkuif kaketoes – kangoeroes - Roodnek Lories – Roodvleugel Parkieten – Browns rosella’s – en vele honingvogels . We gingen ook op zoek naar de beruchte ‘Hooded Parkieten Waterpoel’ , maar dit was zo vernield door allerlei rommel ( vooral lege bierblikjes en ander afval) , dat je hier geen vogels meer moest verwachten . s’Avonds gingen we nog eens terug , en dan zagen we wie de vervuilers waren . Het waren de Aboriginals ( oorspronkelijke bewoners van Australie) die zaten hier in groepjes midden in de Bush , met allen kartonnen bierblikjes bij zich .
De dagtemperatuur hier was 37 °C in de schaduw. Na een dagje slapen , reden we volgende dag richting ‘Katherine George ‘ , een nationaal park , een 35 km ten oosten van Katherine . Mooie natuur hier , met eveneens vele soorten kromsnavels . We zagen hier dan Brownsrosella’s – Roodneklorie’s Roodvleugelparkieten –– geelkuifkaketoes – Prieelvogels – Hagedissen – Varanen– enz.
Na een dagje genieten hier reden we terug naar ons Motel . Een dagje later ging de trip naar “Edith Falls” , een 65 km ten noorden van Katherine . Hier is ook een camping bij de prachtige waterval , en wederom zagen we vele vogels . Zoals : Roodneklorie’s – Brownsrosella’s – Roodvleugelparkieten – Prieelvogels – Geelkuif Kaketoe’s en Roodstaart Zwarte kaketoe’s . Na wat informatie die we hier gekregen hadden , reden we van hieruit wat verder de wildernis in op zoek naar Hooded parkieten . Die vonden we dan ook na lang zoeken . We zagen in totaal een 30 tal Hooded Parkieten . s’Avonds reden we dan blij en voldaan terug naar ons Motel , om s’anderdaags wederom naar hier terug te komen .
En na lang zoeken ( ongeveer 400 m van de rijweg ) vonden we nog een waterpoeltje , waar vooral de Hooded Parkieten en Gouldamadines komen drinken . Onze dag kon dan ook niet meer stuk. Na 4 dagen filmen , en rondrijden , en genieten van de natuur , werd alles ingepakt om onze volgende trip aan te vangen . We reden nu naar “ Kakadu NP” ( +/- 300 km ) . We verbleven hier ook 2 dagen , en het was hier verschrikkelijk heet , nl. 39 °C in de schaduw . We verbleven hier in een Chalet , en genoten van al het moois hier . Namelijk de Naaktoogkaketoe’s kwamen hier op de grasvelden spelen onder de watersproeiers . De tweede dag reden we richting “FOG Dam “ , vooral bekend om de vele soorten watervogels die je hier kan aantreffen .
We zagen hier dan ook veel van deze watervogels , maar ook de prachtige zonatrildes , en vooral Walibi’s , dit zijn de kleine kangoeroesoorten , die we hier in het noorden aantreffen . Nu werd het tijd om onze laatste trip aan te vangen richting Darwin , het eindpunt van onze reis . met een zalige dagtemperatuur van 35 °C . Nog wat vogels filmen in de stadsparken , wat Souvenirs kopen, en alles inpakken om terug richting Belgie te reizen .
Na het afleveren van onze auto , hebben we gedurende deze 5 weken in totaal 8000 km afgelegd , op verharde en onverharde wegen . We arriveerden in Belgie dan ook met prachtig beeldmateriaal ( Foto’s en film ) , en de hoop om toch nog eens terug te keren naar onze droombestemming : AUSTRALIE .
Verslaggever : Van Der Stricht Etienne Gerry Dorrestein: Gerry heeft een update gegeven omtrent de laatste ontwikkelingen op het gebied van PDD (Proventriculair Dilatation Disease of wel KDS Kliermaag Dilatatie syndroom/ziekte). Er is een fonds opgericht om onderzoek te doen naar deze verschrikkelijke ziekte, te weten: www.pddfonds.com. Gerry vertelde ook dat door dat dit fonds er al veel onderzoek heeft kunnen plaatsvinden, en er ook al resultaten bereikt zijn. Deze heeft hij in zijn lezing goed laten zien. Maar… zonder donaties in het fonds wordt het moeilijk om onderzoeken te doen, want onderzoeken kosten geld…..Deze dag stond in het teken van PDD en dat zal ook altijd het goede doel zijn waar we als team van het Bird Symposium voor staan. Ook op de site van Gerry Dorrestein (http://www.noivbd.nl) is onder het kopje PDD veel informatie te vinden. Gerry is patholoog en geeft deze dag ook een workshop. Ook mogen we vandaag in zijn laboratorium een kijkje nemen. Gerry heeft dus een drukke dag. Een patholoog snijdt in dode beesten en doet onderzoek in het dode dier, dus in de organen en veren van het dier. Hij kijkt naar aanwijzingen van een bepaalde ziekte, zoals onder andere een circovirus en PBFD. En natuurlijk PDD. Hij doet onderzoek om zo vast te stellen, wat is het probleem geweest bij de vogel en het vaststellen van de doodsoorzaak. Dan is het van belang dat als er sterfte is, je wil weten of het een besmettelijke ziekte is of dat er iets anders aan de hand is. Zo ook kan hij steeds meer leren en ontdekken over de ziekte PDD ofwel KDS Kliermaag Dilatatie Ziekte Gerry geeft aan dat het nog veel onderzoek zal vergen om meer antwoorden te krijgen. Het gaat om dingen zoals, hoe verspreidt het virus zich, wat kun je doen om het te voorkomen, is het misschien mogelijk om in de toekomst een entstof te ontwikkelen, worden de kuikens besmet via de eieren… Al dat soort vragen, daar heeft een individuele kweker niet het geld voor om dat individueel te laten testen en dat kan nu dus wel via donaties.
Wij zijn heel trots dat Nederland nu een laboratorium heeft om onderzoek te doen naar PDD. Wij willen ook bewerkstellingen dat Nederland zich bewust wordt dat PDD niet “zomaar” een ziekte is. En als we ons niet bewust worden van deze ziekte dan hebben we over 2 jaar geen gezonde vogels meer. Het komt namelijk niet goed als we er niet met zijn allen serieus mee bezig zijn, dus er moet onderzoek komen.
Het laboratorium is er inmiddels en zelfs de test alleen nu nog geld voor verder onderzoek. Er is nu een stichting in het leven geroepen, het PDD Research Fonds met voorzitter Thiely de Moor, secretaris dr. Peter Bastiaansen, penningmeester Bert Smedinga en assistentie medewerker Marianne van der Zee. Donaties zijn van harte welkom op
ABN AMRO rekeningnummer 42 94 21 699.
Het PDD Research Fonds is er om ervoor te zorgen dat de donaties op een goede manier besteedt worden. Steunt u dus alstublieft dit goede doel !
BORNAVIRUS
ABV/PDD Informatie
Het NOIVBD Moleculair Laboratorium beschikt over zowel de rtPCR en serologische technieken om de aanwezigheid van of contact het Avian Bornavirus (ABV) aan te tonen. ABV lijkt de belangrijkste oorzaak van Kliermaag Dilatatie Syndroom (KDS/PDD). Deze testen zijn ontwikkeld en getoetst door Animal Genetics Inc./Avian Biotech Int’l, USA en voor verder onderzoek werken we samen met de AVANS hogeschool in Breda. De serologische methode (Elisa) is de meeste betrouwbare methode voor het aantonen van contact met het ABV en het aantonen van een actuele infectie.
Avian Bornavirus Feiten
1. Het is een RNA virus, kan KDS/PDD veroorzaken en is besmettelijk. 2. Het is instabiel, met voorkeur voor zenuwweefsel. 3. Het is niet besmettelijk voor mensen.
Bornavirus en Bornaziekte
Bornaziekte (BD) is voor het eerst beschreven in 1885 in paarden van de cavalerie in de stad Borna in Duitsland. Borna Disease Virus (BDV), het virus verantwoordelijk voor BD, is aangetoond in paarden, runderen, schapen, honden, kitten en de mens. In 1966 is BVD aangetoond in struisvogels in Israel. In 2000 is BVD aangetoond in eenden en eksters. In 2008 is, gebruikmakend van microarray technologie, een nieuw RNA virus aangetoond in KDS/PDD vogels. Het RNA virus bleek te behoren tot de Bornaviridae.
Avian Bornavirus (ABV)
ABV is een negatief-strengig RNA virus dat KDS/ PDD en andere zenuwaandoeningen kan veroorzaken. Na besmetting met het virus kunnen binnen 3 weken ziektesymptomen optreden, maar het kan ook vele jaren duren voordat de vogels ziek worden. Het bornavirus wordt van vogel op vogel overgebracht of via de mest.
Kliermaag Dilatatie Syndroom
Kliermaag Dilatatie Syndroom (KDS/(PDD) is ontstekingsbeeld met meestal fatale afloop. PDD is een gevaar voor de meeste papegaai en parkieten en komt over de hele wereld voor. Bij PDD worden er vooral ontstekingen gezien in de hersenen en het zenuwstelsel, inclusief de zenuwen die naar het maag-darmkanaal (MD) lopen. Bij het optreden van KDS/PDD zijn de autonome zenuwen van het MD kanaal, m.n. de klier- en spiermaag aangetast. De symptomen zijn verwijding van de dun-wandige kliermaag, braken, onverteerde zaden in de mest, verstopping van de krop en zenuwverschijnselen. Door deze verschijnselen kan de vogel vermageren, depressief zijn en vatbaarder voor secundaire ziekten.
Rt-PCR versus ELISA Veel ziekteverwekkers kunnen betrouwbaar aangetoond worden met een PCR. In de PCR wordt een deel van het genetische materiaal (DNA of RNA) van een virus vermenigvuldigd Serologische testen zoals ELISA en Western blot kunnen de immunologische reactie aantonen nadat de vogel besmet is met het virus. Uit ons onderzoek is gebleken dat serologie (bloedonderzoek) de meest betrouwbare methode is voor het aantonen van chronische ABV infecties. In onze standaard ABV ELISA gebruiken wij het specifieke ABV eiwit P40. Andere eiwitten zoals P24 en het matrix eiwit kunnen een verdere differentiatie geven Weefsels, verzameld bij sectie kunnen gebruikt worden voor een Rt-PCR. Cloaca swabs (geen bloed) kunnen getest worden met de rt-PCR maar een negatieve bevinding betekend niet dat de vogel niet besmet is met het bornavirus. Onze multiple rt-PCR test voor ABV M en N genen en een interne G controle tonen aan dat RNA geïsoleerd is en de PCR betrouwbaar is. Uitslagen De uitslagen zijn meestal beschikbaar binnen een week en worden per email toegestuurd. Alle testen zeggen iets over het materiaal dat toegestuurd is en hoeven niet altijd iets te zeggen over de gezondheid van de vogel.
NOIVBD Moleculair Laboratorium Wintelresedijk 51, NL-5507 PP Veldhoven Tel +31 (0) 6 11 057 602 Email info@NOIVBD.nl, www.NOIVBD.nl
Johnny Wierda. Johnny nam ons mee op reis naar volières over de wereld en hij vertelde (en liet ons zien) wat hij daar zoal tegenkwam en beleefd heeft. Het was een rondreis langs verschillende kwekers en hun volières en aan de hand van zijn foto’s waren de verschillen duidelijk te zien. We reisden mee van Australië naar Zuid-Afrika en via Canada naar verschillende Europese landen. Johnny vertelde ons de bijzonderheden van de bezoeken en de vergelijkingen. Vaak is het zo dat landen een eigen manier hebben van het beoefenen van de hobby. Allereerst nam hij ons mee naar Jurong Bird Park in Singapore. Natuurlijk heeft dit park gigantische volières. Men maakt daar de natuur zo gelijkwaardig mogelijk na, zodat het lijkt alsof de vogels zich in hun eigen habitat bevinden. Iedere vogel soort heeft daarmee een eigen ruimtelijke indeling en beplanting. Van Singapore gaan we naar Australië en bezoeken we enkele grote kwekers. Het valt op dat men daar veel buiten volières heeft en die worden vaak op poten gebouwd. Dit om de vijanden tegen te gaan zoals slangen en om rekening te kunnen houden met wateroverlast. Hoog bouwen betekend simpelweg niet verdrinken. Regelmatig moet men daar letterlijk voeren met de regenlaarzen aan. Daarnaast kijken ze vaak niet naar mooi, maar naar praktisch. Hoog en ruim en zorgen dat de warmte eruit blijft is belangrijk. Veel plaatwerk en veel beplanting in en rondom de volière. Er was een kweker die had net zoveel vogel om zijn volières heen als in zijn volières. Hij legde zijn eitjes regelmatig onder de natuur vogels. Ja en als hij dan die eitjes vergat uit te halen als er jongen waren, dan vloog er opeens een mutatie kweekvogel in de omgeving. Maar merendeels had hij een goed kweek resultaat vanuit deze natuur vogels. Zo kwam ook de grote kweker Neville Connors uit Grafton, NSW, in beeld. Deze man kweekt zo ongeveer alle kaketoe soorten, maar zijn grootste liefhebberij is de kweek met de zwarte kaketoes. Hij heeft ze bijna allemaal in zijn bezit (de palmkaketoe ontbreekt echter).
Van Australië gaan we naar Madagaskar waar een bekende uit de Nederlandse vogelwereld een grote volière heeft. Probleem was in Madagaskar om de warmte uit de volières te houden en dat deed men dan met schaduwnetten. In Madagaskar is een liefhebber van vogels inmiddels uit gebouwd naar een heus dierenpark. Zo kan het gaan met de hobby. Als er ruimte, geld en liefhebberij is, dan kan zomaar je leven drastisch veranderen.
Johnny nam ons verder mee naar Hongarije, Oostenrijk en Frankrijk. Daar had hij een verhaal van een kweker die zijn volières had bedekt met asbest voor beschutting. Johnny vertelde aan de kweker hoe gevaarlijk dat was, maar de kweker antwoordde: “mijn vogels bijten daar niet aan“. Dat kan je je niet voorstellen als je er ara’s in ziet zitten. Maar ieder het zijne en zo kwam Johnny in contact met “Vreemde vogels“. Zo zie je, in ieder land denkt men anders. Door Frankrijk reizend kwam hij bij een kweker met ara’s. Zeer grote volières en mooie aangelegd park er om heen. Mooie schaduwrijke plekken gemaakt voor de vogels en opeens zag hij weer een “vreemde vogel “. Hij had net dagen er voor gelezen dat er ergens in Nederland een mutatie Buffon Ara was gekweekt. En nu hij stond opeens, vanuit het niets, oog in oog met deze ara. De Franse kweker vertelde dat de Ara uit Nederland kwam en zo zie je, het kan raar lopen. Je reist ver om hetgeen te zien wat vaak dichterbij gekweekt is.
Hij nam hij ons verder mee naar Duitsland. Daar bezocht hij natuurlijk het fantastische vogelpark Walsrode en Plantaria. Helaas heeft de eigenaar van dit laatste park wegens omstandigheden moeten stoppen met het park, maar vader en zoon zijn en blijven kwekers. Zo vertelde Johnny ons over een kweker die werkelijk met alles kon kweken. Lukt het je niet, geef de vogel aan deze man en hij kweekt. Volgens Johnny was dat omdat deze man zo anders voerde dan de meeste mensen. Simpel, omdat wij er geen tijd voor hebben/maken lukt dat ons niet op die manier. Deze kweker voerde namelijk diverse keren per dag. ‘s Morgens vroeg een eerste ronde, dan 2 uur later een tweede ronde en in de middag kregen de vogels geen voer maar wel rust. Na de rust voerde hij de vogels een derde ronde en tegen de avond nog eens een laatste nacht ronde. Minimaal 3 keer en soms 5 keer per dag voeren was zijn succes. Hij maakte zijn volières 2 x per jaar schoon en had op de bodem een grote hoeveelheid houtskool liggen. Daar doorheen een poeder om ongedierte tegen te gaan. De boel goed ventileren en dat samen met het voeren was zijn manier van de beste manier tot succesvol kweken.
Tot slot nam hij ons mee naar Nederland. Grote kwekers kwamen aan bod, maar leuk was het Jagri park, wat bijna 2/3 deel van het dorpje Gieterveen in beslag neemt. Johnny’s eigen kweek kwam ook aan bod. Hij heeft meerdere soorten vogels gekweekt. Maar de tijd ging door en we moesten helaas een einde maken aan zijn presentatie. Het is leuk om via de presentatie te zien en mee te maken wat de spreker zoal beleefd heeft. Bert van Gils, werkgroep valkparkieten Zij lezing ging over valkparkieten, met informatie over de typische kenmerken en levenswijze, weetjes over het houden van deze vogels en nuttige tips. Samengevat door: Bert van Gils, met dank aan Yannick van Caeckenberghe en Caroline van Zoggel. Door: Bert Van Gils (werkgroep valkparkieten) Met dank aan Yannick Van Caeckenberghe en Caroline Van Zoggel
Halverwege de namiddag was het de beurt aan Bert Van Gils, die kwam vertellen over het houden van en kweken met de valkparkiet. De lezing was opgebouwd uit zes delen. Een eerste deel handelde over de herkomst van de valkparkiet, de eerste beschrijvingen en ook waar deze soort werd geclassificeerd. Dat laatste was geen eenvoudige opgave, totdat DNA onderzoek aantoonde dat de valkparkiet behoort tot de familie van de kaketoes. Nadat er valkparkieten in Europa terecht kwamen duurde het niet erg lang voor de eerste kweekresultaten werden bereikt, namelijk in 1850 in Duitsland.
De volgende twee delen gingen over de voeding en huisvesting. De basisvoeding voor een valkparkiet bestaat uit een degelijke zaadmengeling, eivoer, grit en uiteraard water. Een goede zaadmengeling bestaat bijvoorbeeld uit: millet, nigerzaad, witzaad (kanariezaad), milo, kempzaad, boekweit, paddy, (gepelde) haver, tarwe, cardy en eventueel zonnebloempitten. Aanvullend kunnen groente en fruit, gekiemd zaad, sepia en mineralen worden gegeven. Bert vertelde ook dat het soms moeilijk is om valkparkieten nieuwe dingen te leren eten, maar zoals zo vaak geldt dat de aanhouder wint! Een valkparkiet is geen veeleisende vogel en dat geldt ook voor de huisvesting. Een nachthok is niet noodzakelijk, zolang de vogels maar uit de wind en de regen kunnen zitten. Bij warm weer kunnen valkparkieten heel erg genieten van in een regenbui te hangen als ze daar de kans toe krijgen. Als je besluit in een afgesloten ruimte te kweken met valkparkieten, besef dan dat ze heel wat verenstof produceren.
Het vierder deel leerde dat valkparkieten heel leuke huiskamervogels kunnen zijn, als je maar goed beseft dat je er veel tijd en energie in moet steken. Het tam maken doe je best in stappen, waarbij de vogel geleidelijk gewend raakt aan zijn menselijke verzorger. Kortwieken is zeker niet noodzakelijk. Het is leuk voor de vogel als hij regelmatig los mag vliegen in de huiskamer. Maar dan moet je wel opletten want er schuilen een aantal gevaren die een beginneling misschien niet zou vermoeden, zoals verdrinking in een leegstaande vaas of gekneld raken achter een kast. Om vereenzaming te voorkomen, zijn huiskamervogels meestal erg blij met een maatje. Soms kunnen huiskamervogels probleemgedrag vertonen, zoals eieren leggen en broeden, bijten, krijsen, veren plukken etc. De lezing bevatte een aantal tips om dit te voorkomen en om het af te leren.
In het voorlaatste deel vertelde Bert over zijn kweekervaringen. Daarnaast toonde hij een aantal leuke tips voor het geslachtsonderscheid en het maken van een nestblok. Wanneer de jongen geboren worden, kan je bepaalde kleurmutaties meteen herkennen. Normale jongen hebben geel dons, maar witmasker jongen hebben spierwit dons en bij de bleekmaskers is dit een tussenkleur (lichtgeel). Jongen met rode ogen zijn dan weer pale fallows, bronze fallows of lutino’s. Na het uitvliegen zijn jonge valkparkieten nog twee tot drie weken afhankelijk van de zorg van hun ouders. De kleur van een valkparkiet kan na het uitvliegen nog sterk veranderen, na de jeugdrui op 5 tot 7 maanden en bij de gezoomde mutatie zelfs nog tot de vogel twee tot drie jaar oud is!
Het zesde en laatste deel gaf de aanwezigen een korte inleiding in de mutaties die voorkomen bij de valkparkiet in West-Europa, geïllustreerd met een aantal mooie foto’s. Het zijn elf mutaties in totaal, waarvan vier geslachtsgebonden (opaline, cinnamon, lutino en geelwang), zes autosomaal recessieve (bont, witmasker, bleekmasker, pale fallow, bronze fallow en getekend) en eentje autosomaal dominant (dominant pastel, ofwel gezoomd). Van de dominant pastel is onlangs gebleken, uit vergelijkend verenonderzoek, dat dit overeenkomt met de gezoomde mutatie die we ook bij andere kromsnavelsoorten terugvinden, zoals de Agaporniden. Bert sloot de lezing af met een verwijzing naar een recent boek over valkparkieten en hun mutaties, de website en het forum van de werkgroep valkparkieten. Daar kunnen de geïnteresseerden in valkparkieten terecht met al hun vragen. Autopsie van een vogel door Gerry Dorrestein Van 12.00 uur tot 13.00 uur gaf Gerry een workshop autopsie bij vogels. De deelnemers aan deze workshop hadden zich hiervoor al vroeg opgegeven bij aanmelding aan deze dag, want vol = vol en dat was ook zeer zeker het geval. De overleden amazone werd van top tot teen ontleedt wat een zeer fascinerend schouwspel was. Van elk orgaan vertelde Gerry wat we eraan konden zien (bijv. een vergroot orgaan, abnormale kleur, schimmelvorming enz). Stukjes orgaan werden op kweek gezet of onder de microscoop gedaan om te onderzoeken. Iedereen bleef tijdens de workshop gelukkig op 2 benen overeind staan, ook toen de hersenen aan de beurt waren….. Duitse zaal : In de middag gaven Johnny Wierda en Gerry Dorrestein hun presentatie in het Duits aan onze Duitse deelnemers. Dit was dezelfde presentatie die zij die ochtend voor de deelnemers in de Nederlandse zaal hadden gehouden. Activiteiten op het 2de Bird Symposium In de pauze was er de roofvogelshow. Deze was lekker gezellig druk bezocht. Mensen mochten ook de dieren van dichtbij zien en aanraken. We hopen dat in 2012 de vogelshow wederom aanwezig zal zijn. Ook kon men deze dag het laboratorium bezoeken van Dr Gerry Dorrestein. In de pauze waren er heerlijke broodjes kroket, frikadel, kaas en ham en iedereen was wel toe aan een warme hap. Dit zullen we volgend jaar ook hanteren. De broodjeslunch is op eigen kosten, en op deze manier voor iedereen betaalbaar. Er waren behoorlijk assortiment van stands aanwezig in de tent. De beurs was erg leuk en er hing een gezellig sfeertje. Men kreeg als bezoeker aan de stand extra aandacht! Er waren stands uit Nederland, België en Duitsland. U kon informatie krijgen over verenigingen, broed en kweek, voeding en veel speelgoed. Ook de hobby stands hadden goede aanloop. Van schilderijen, sieraden, veren schilderen en glas in lood tot fotografie. Het was er allemaal. Natuurlijk ook het goede doel. De standhouders en hun banner vindt u op de website. Dank u wel. Wij willen de sponsors, standhouders en de lezinggevers hartelijk danken. Daarnaast ook dank aan de diverse forums en de Nederlandse, Duitse en Belgische verenigingen die deze dag op hun site of in hun magazine geplaatst hebben ter promotie van deze dag. Voor Duitsland bedanken wij Die Gefiederte Welt, Papageien voor hun bijdrage aan deze dag. Die Gefiederte Welt en het maandblad Papageien in Duitsland gaan ook een verslag maken van deze dag ! Uiteraard bedanken wij ook alle deelnemers van ons symposium om deze dag tot een geslaagde dag te brengen en iedereen die zich voor deze dag op welke manier dan ook heeft ingezet. Zonder U is er geen Bird Symposium ! Hoe leuk is het meteen de reacties te kunnen vinden bij onze Duitse vogelvrienden. Zie op deze site of ga naar de directe link voor de film: De site:http://www.papageienpark-bochum.de Ook op de trainingsite van gedragsdeskundige en biologe H. Neumann komt ook een stukje te staan: http://www.papageien-training.de/ Dank u wel. PS, omdat enkele verslagen nog niet geheel zijn aangeleverd zullen wij deze t.z.t. aanpassen op deze site. Team Bird Symposium. Voor al uw vragen over het symposium 2011 info@birdsymposium.nl Telefoon : 06-55921150 Thiely de Moor & Ed de Moor - Foppe Lanenga - Caroline Traas & Hans Kroon.
Foto en tekst © Bird Symposium. Gebruikt u onze foto's en film en onze teksten, vraag dan eerst onze toestemming. Foto's van anderen worden met toestemming gebruikt in het dagboekarchief opgeslagen voor hergebruik. |
